Divlji Badem

srce


S vitaminom B17 u borbu protiv raka

U jezgrima koštice kajsije, šljive i drugih nalazi se vitamin B17. Odnosno, najveća koncentracija B17 vitamina je u gorkim bademima (Divlji badem).

Način djelovanja:

U molekuli vitamina B17 nalaze se dve jedinice šećera, jedna cijanida i jedna benzadelhida, koji se u ljudskom organizmu oslobađa samo na mjestu gde se nalazi maligna ćelija. Malignoj ćeliji je šećer neophodan za rast i održavanje. Maligna ćelija je bogata enzimom betaglikozidazom u spoju sa cijanidom i benzadelhidom iz jezgra stvara vrlo otrovno jedinjenje hidrocijanid (HCN). Tako se ćelija raka truje i uništava.

Enzim betaglikozidazon se u ostalim, zdravim, ćelijama tijela nalazi u izuzetno malim količinama, pa praktično ne dolazi do trovanja zdravih ćelija organizma. 

UKRATKO

Rak voli šećer, a cijanid u JEZGRU koštice je okružen šećerom. Rak jede šećer i truje se cijanidom. Zato je jako važno da se ćelije raka navedu da jedu samo šećer sa cijanidom. Unošenje svakog drugog šećera u organizam za vrijeme liječenja treba eliminirati.

Prema Dr. Krabs-u organizmu je potrebno minimalno 100 mg vitamina B 17 da budete gotovo sigurni da nećete dobiti rak. Najveća koncentracija vitamina B 17 je u gorkom bademu.

Još 1802. izvjesni kemičar Bon je otkrio da se za vrijeme destiliranja vode iz gorkog badema oslobađa se hidrocijanidna kiselina (a koja je uvijek u molekuli sa vitaminim B17). Veoma brzo, mnogi istraživači postali su zainteresirani da analiziraju taj ekstrakt. Tako je prvi put izolirana bijela kristalna supstanca koja je nazvana AMIGDALIN od grčkog naziva amigdala. Engleski naziv za badem je almond, fransuski – amandula.

Upotreba “Amigdalina” datira još od 1843. godine, mada se u drevnoj Kini može naći podatak da je korišten gorak badem koji sadrži izvjesne supstance kojima su liječene pojave tumora prije više od 3000 godina. B17 je u velikim količinama upravo prisutan u gorkom bademu.
Čak i jedan egipatski papirus od pre 5000 godina pominje korištenje “aqua amigdaloruma” za liječenje tumora na koži.

Ali sistematizirana studija o vitaminu B17 nije rađena sve od pedesetih godina prošlog vijeka. Vitamin B17 je zapravo pročišćen iz “amigdalina” i to je 1952. godine učinio Ernst T. Krebs, mladji. Nazvao ga je LAETRIL (Laetrile) što je skraćenica od laevo-mandelonitrile-beta-glucuronoside i farmakološki je naziv za nitriloside (Beta-cijanoforične glikozide). Da se radi o vitaminu B17 zvanično je prihvaćeno 1952.

Bioenergija Ivica 2014.